Update 3 oktober 2025: Je kunt de presentatie bekijken: scroll naar beneden.
Het jaarlijkse congres van de Federatie Veilig Nederland, Techniek Nederland en Vereniging Erkende Beveiligingsbedrijven is op 1 oktober 2025 in Den Bosch. Dit jaar komen er zevenhonderd mensen uit bedrijfsleven en overheid bij elkaar om het over veiligheid en beveiliging te hebben. Ik ben gevraagd het congres te openen met een presentatie over de alomtegenwoordigheid van camera’s in ons dagelijks leven.
Ik heb in mijn leven, dat in 1971 begon, zelf kunnen zien hoe video stapje voor stapje belangrijker werd. In de jaren zeventig waren filmcamera’s nog best zeldzaam. Je moest er ook best handig voor zijn om ze te kunnen bedienen. Maar in de jaren tachtig kwam Sony met een draagbare videocamera. Tussen 1990 en 2000 kwamen er steeds meer digitale camera’s in plaats van analoge camera’s. En toen de iPhone er in 2007 kwam, was het ineens voor heel veel mensen mogelijk om zelf een digitaal filmpje te maken. De kers op de taart was het uploaden en delen van je filmpjes. Eerst was dat nog best ingewikkeld, maar door YouTube, SnapChat en Instagram kan iedereen het nu.
Videorevolutie
Dit noem ik de videorevolutie. En het ging snel. Ten tijde van de watersnoodramp in 1953 duurde het drie dagen voordat mensen in de randstad überhaupt wisten dat er iets vreselijks was gebeurd in Zeeland. Nu vinden we het normaal dat we op internet beelden zien van een overstroming die een half uur geleden in Nieuw-Zeeland gebeurde. Jongeren bellen inmiddels nauwelijks nog met elkaar: ze sturen elkaar videoberichten of ze praten met elkaar via de camera op hun smartphone.
Twee thema’s
Als ik de videorevolutie heb besproken, zal ik inzoomen (ha ha) op beveiliging en veiligheid. Ik bespreek twee thema’s die mij mateloos boeien.
- Ten eerste ga ik in op de vraag of iedereen blij is met al die videobeelden. Zitten er ook juridische, ethische of praktische bezwaren aan vast? (Spoiler: ja).
- Ten tweede: ‘slim’ cameratoezicht. Omdat het aantal camera’s elke vier jaar verdubbelt, is het onmogelijk alle beelden te laten bekijken door observanten. Daarom is er veel behoefte aan slimme camera’s. Wat ‘slim’ cameratoezicht inhoudt is veranderd in de loop der jaren. Nu denkt iedereen aan Artificial Intelligence, maar er is in het verleden al veel meer geprobeerd op dit vlak. Meestal is het idee dat een deel van het werk door computers moet worden gedaan. Ik bespreek de belangrijkste soorten slimme camera’s en wat we kunnen leren van de ervaringen.
Ook zin om te komen?
Helaas: het congres is al helemaal volgeboekt. Maar ik heb mijn presentatie opgenomen zodat iedereen hem kan zien. Deel 1 gaat over de videorevolutie en deel 2 gaat over de twee thema’s.